ดูหนังออนไลน์ งู พระกินคน คนกินคน เกี่ยวข้องกันอย่างไร

ถ้าหากจะพูดถึงชื่อชั้นของ “แจ๊สสยาม” เขาไม่ใช่ผู้กำกับหน้าใหม่ แต่เป็นผู้กำกับรุ่นเก๋าที่เคยมีผลงานภาพยนตร์ในยุคก่อนหน้ามาหลายเรื่องในช่วงยุค 70’s จนถึงยุค 90’s เช่น ดอกโสนบานเช้า (2521) อารีดัง (2522) กตัญญูประกาศิต (2525) คนทรงเจ้า (2532) คือฉัน (2533) ขอเก็บหัวใจเธอไว้คนเดียว (2538) และทิ้งช่วงไปนานหลายสิบปี

ดูหนังไทย งู พระกินคน คนกินคน

ก่อนที่เขาจะกลับมาพร้อมกับไอเดียหนังเรื่อง “งู” ที่หยิบเอานวนิยายชื่อเดียวกัน ที่เขียนโดยนักเขียนรางวัลซีไรต์อย่าง “วิมล ไทรนิ่มนวล” ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2527 และเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ประจำปี 2531 มาทำในรูปแบบภาพยนตร์ ซึ่งในช่วงที่วางแผง เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์แตกออกเป็นสองฝั่ง บ้างบอกว่าเป็นนิยายที่สะท้อนภาพที่แท้จริงของศาสนาพุทธในไทยที่แม้เปลือกนอกจะดูสวย แต่ภายในกลับฟอนเฟะ และแน่นอนว่าฝั่งอนุรักษ์นิยมก็ออกมาโจมตีด้วยข้อหาบ่อนทำลายศาสนา ทำให้ศาสนาแปดเปื้อน ซึ่งต่อมานวนิยายเรื่องนี้ได้รับการแปลทั้งภาษาอังกฤษและญี่ปุ่นด้วย

เรื่องย่อ หลวงพ่อเนียน (นนท์ รัชชานนท์) เจ้าอาวาสใหม่แห่งวัดโคกพระนาง พยายามสร้างเรื่องปาฏิหาริย์ให้ชาวบ้านเชื่อถืองมงายเพื่อฉกทรัพย์สินเงินทองทำบุญ โดยใช้พระประธานในอุโบสถหลอกชาวบ้านโคกพระนางว่ามี “พระกินคน” และมีส่วนทำให้ยี่สุ่น (อภิชาติ จีนประชา) ที่เพิ่งพ้นโทษออกจากคุกเป็นจำเลยของสังคมในข้อหาตัดเศียรพระพุทธรูปไปขาย นอกจากนั้นยังฉก “จันทร” (พศวัต เล็กสัมมา) ผัวของ “กระถิน” (รัตน์ฟ้า วีรยุพรัตน์) น้องสาวของยี่สุ่นไปบวชกับตนโดยไม่ยอมสึก รวมทั้งกำนันฤทธิ์ (นันทพงศ์ อุลิศ) ที่ฉก “แตง” (น้ำริน พรมหลวง) เมียของยี่สุ่น ฉกเอาพรหมจารีของ “เตย” (ลลิตา ไพศาล) น้องสาวของแตง และยายนวลก็ฉกเอาเงินที่ยี่สุ่นหาได้จากการจับงูไปขายเพื่อไปทำบุญกับหลวงพ่อเนียน ยี่สุ่นจึงต้องหาทางที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตน และพิสูจน์ว่าพระประธานไม่ได้กินคนอย่างที่หลวงพ่อเนียนสร้างเรื่องขึ้น

นับถือหัวใจของอาแจ๊สสยาม ที่หยิบเอานวนิยายที่สุ่มเสี่ยงเอามาสร้างหนังในแบบที่ว่าสร้างเองแบบไม่ง้อนายทุนนะครับ เพราะไม่ใช่คนทำหนังทุกคนที่จะทำอย่างนี้ได้ รวมถึงการหยิบยกเอานวนิยายที่ตีแผ่เรื่องราวและตั้งคำถามกับศรัทธาของผู้คนที่นับถือศาสนาพุทธมาสร้างเป็นหนัง แต่ความน่าเสียดายของหนังเรื่องนี้อยู่ที่ว่า ถ้าตัวหนังเองประกาศตัวว่ามีความอิสระ และกล้าที่จะเคลมว่า หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่นายทุนไม่กล้าให้ทำ และเป็นหนังที่โปรโมทว่าเป็นหนังที่ตีแผ่ศาสนาพุทธและความเชื่อ (แบบงมงาย) ของพุทธศาสนิกชนไทย อย่างที่นวนิยายเคยทำให้เกิดข้อถกเถียงอย่างมากในสังคมได้แล้ว ตัวหนังก็น่าจะมีความกล้าหาญมากพอที่จะหยิบจับเรื่องศาสนามาขยี้และตีแผ่อย่างจริงจังกว่านี้ ทั้งการกระทำปาราชิกของพระสงฆ์ ตั้งแต่เรื่องเงินๆ ทองๆ การกุเรื่อง “พระกินคน” เพื่อหลอกชาวบ้านให้กลัวเพื่อหวังเงินทำบุญ หรือเรื่องของ “คนกินคน” อย่างการเสพเมถุน และความงมงายของคนที่เชื่อในการทำบุญเพื่อหวังผลชาติหน้า มากกว่าการกระทำสิ่งต่าง ๆ ให้บังเกิดผลในชาตินี้ รวมไปถึงเรื่องราวข้าง ๆ อย่างเรื่องของฆราวาสที่ใช้อำนาจในทางที่ผิด กดขี่ข่มเหง เอาเปรียบและเห็นแก่ตัว พร้อมที่จะทำลายความเป็นมนุษย์เพื่อเข้าฉกฉวยครอบงำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ น่าเสียดายที่หนังเรื่องนี้เป็นเพียงการเล่าทั้งสองเส้นเรื่องเพียงแตะผ่าน ๆ และหนังก็จบลงกันแบบดื้อ ๆ เหมือนจะสรุปแต่ก็ไม่สรุป ราวกับว่าคนดูคง (น่าจะ) รู้อยู่แล้ว (ละมั้ง) ว่าเกิดอะไรขึ้น และ (น่าจะ) รู้ว่าใครเป็นคนทำ (แล้วละมั้ง) ถ้างั้นก็ อ่ะ รีบจบแบบทิ้ง ๆ เลยแล้วกัน เป็นการจบที่เซอร์มาก ๆ เพราะตัวหนังเองก็ไม่พยายามขมวดปมหรือพยายามสรุปอะไรสักอย่างเพื่อที่จะดึงไปสู่การสรุปจบที่แท้จริงอย่างที่หนังควรจะเป็นเลย เป็นเพียงการเล่าเรื่องเพื่มขึ้น ๆ แล้วก็จบไป

นักแสดง : อภิชาติ จีนประชา นนท์ รัชชานนท์ รัตน์ฟ้า วีรยุพรัตน์ น้ำริน พรมหลวง นันทพงศ์ อุลิศ พศวัต เล็กสัมมา ลลิตา ไพศาล ไกรลาศ เกรียงไกร พอเจตต์ แก่นเพชร โกวิท วัฒนกุล